★Family Love~ My Star★

Title :: First Night
Author :: dream12
Category :: Romantic/Comedy
Pairing :: MinhoxKey

หมายเหตุ :: สีเทาตัวเอียงคืออดีตสีดำคือปัจจุบัน อาจจะงงหน่อยแต่ต้องพยายามเข้าใจเองนะ (เพื่อ?)

:::::::::::::::::::::::::: First Night ::::::::::::::::::::::




เมื่อยามที่แสงสว่างกลับมาเยือนอีกครั้ง เช้านี้คนที่เพิ่งจะนอนไปแค่ไม่ถึงสองชั่วโมงก็ต้องลุกขึ้นมาจากเตียงด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มสดใส ทั้งๆที่มันไม่น่าจะเป็นแบบนี้กับคนอดนอน

ม่านผืนบางถูกรวบให้ปิดทับบรรจบกันเพื่อกันแสงแดดจ้าที่ส่องเข้ามาในห้อง แต่มันก็ยังคงเล็ดลอดเข้ามาไม่มากเท่าใดนัก  

ร่างสูงยืนยิ้มเมื่อมองมาทางเตียงที่ยังคงมีร่างบอบบางน่าทนุถนอมนอนหลับตาพริ้ม ผิวขาวช่วงไหล่โผล่พ้นออกมาจากผ้านวมสีเข้มช่างตัดกันเสียจริง

อดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปนั่งแล้วโน้มตัวลงไปกดจูบที่ผิวใสนั้นแล้วลูบมันเบาๆ เพราะไม่อยากสร้างความรำคาญให้คนที่กำลังนอนหลับฝันดี

มันเป็นคืนแรก...ที่พวกเขาเป็นของกันและกัน

ยิ้มอีกครั้งอย่างเขินๆ ถ้าใครเห็นก็ต้องล้อโดยเฉพาะเพื่อนปากมากของเขาและพี่ชายของร่างบางคนนี้ ก็ตัวเองเคยแสดงอาการแบบนี้ให้ใครเห็นบ้างล่ะ ....

ขายาวภายใต้กางเกงขายาวเพียงตัวเดียวก้าวขึ้นไปกึ่งนั่งกึ่งนอนโดยใช้หลังพิงหัวเตียงเอาไว้  ใช่...เขามีความสุข และมากเกินกว่าจะเก็บมันไว้คนเดียวด้วย

ถึงจะคบกันมาเกือบปี แต่พวกเขาก็ได้แค่จูบ..ที่ไม่ลึกซึ้งอะไร แต่พอเมื่อคืน ความสัมพันธ์ก็ก้าวข้ามมาเป็นคนคนเดียวกันโดยที่ไม่ได้เตรียมการอะไรไว้เลย  

ยังจำได้ดีกับสีหน้าและอาการของคนรักเวลาเขาขอและออดอ้อน...ใบหน้าเอียงอายและแดงก่ำทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะจูบแรงๆที่ริมฝีปากนั่นซักทีสองที แต่..มันยังน้อยไป

เมื่อได้มองตากันในแต่ละครั้ง คำว่ารักของพวกเขามันก็บอกให้รู้ว่ามีมากเพียงใด มันเต็ม...แต่ไม่ล้น เพราะถ้ามันมากเกินไปจะกลายเป็นเพียงแค่ความหลงเท่านั้น

แรงขยับยุกยิกจากคนข้างกายทำให้เขาหันไปสนใจ  เปลือกตาบางที่กระพริบถี่และซักพักก็เริ่มหรี่ตามองเพื่อปรับแสงดวงตาใสแจ๋วนั้นกำลังจ้องมาที่เขาอย่างงุนงง  

“ อรุณสวัสดิ์...คีย์.. ”

เสียงทุ้มที่เอ่ยทักทายยามเช้านั้นเต็มไปด้วยความอ่อนโยนอย่างเช่นเคย แต่วันนี้คีย์รู้สึกว่ามันมีความสุขมากกว่าเดิมที่ได้พบกับคนรักเมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาหลังจากเพิ่งผ่านการมีกันและกันในเมื่อคืน

“ อื้ม...อรุณสวัสดิ์...มินโฮ ”

พูดไปก็หน้าแดงไปด้วยความเขิน มือบางดึงผ้าห่มขึ้นมาจนมองไม่เห็นปลายคาง เมื่อรู้ว่าตอนนี้ตนเองอยู่ในสภาพน่าอายแค่ไหน  การกระทำนั้นเรียกให้คนรักที่นั่งดูอยู่ถึงกับยิ้มขำกับความน่ารักนั้น  มินโฮก้มหน้าลงไปจนชิดใบหูบางก่อนจะกระซิบคำที่ทำให้คนรักต้องหน้าแดง

 “ ไม่เห็นต้องอายเลย...เห็นกันหมดแล้ว....แทบทุกส่วน ”

“ บ้า! ”

เมื่อถูกล้อก็ตวาดกลับด้วยสีหน้าเดิมๆ เสียงมือบางที่ฟาดเข้ากับท่อนบนที่เปลือยเปล่าของมินโฮนั้นดังลั่นก่อนจะตามมาด้วยเสียงหัวเราะร่าที่แกล้งคนรักได้สำเร็จ

เมื่อคืนคีย์รู้สึกแค่ว่า เขามีความสุข....มากเกินกว่าจะอธิบายออกมาได้



:::::::::::::::::::::::::: First Night ::::::::::::::::::::::


“ อย่ากลับดึกนะพวกนาย ”

เขาบอกเพื่อนด้วยความเป็นห่วงหลังจากที่แยกออกมาจากงานเลี้ยงวันขึ้นปีใหม่ก่อนใคร  เพียงเพราะอยากจะอยู่กับคนรักแค่สองคน...

“ เอาเหอะ ขอให้มีความสุขมากเพื่อน ”

“ เช่นกัน.... ”

ยิ้มกว้างและยักคิ้วให้ก่อนจะเดินไปหาร่างที่พูดคุยกับเพื่อนๆในคณะอยู่ไม่ไกล พอเดินมาถึงทุกคนก็ต้องเอ่ยอำลาคีย์ไม่ใช่เพราะไม่ชอบมินโฮ แต่ว่าไม่อยากขัดจังหวะคู่รักของคณะต่างหาก

“ ไปกันเถอะ ”

“ อื้อ ”

มันเป็นแค่วันธรรมดาที่พิเศษตรงที่เป็นจุดเปลี่ยนของการเริ่มต้นของปีใหม่  ไม่จำเป็นต้องมีพิธีรีตรองพวกเขาทั้งสองก็มีความสุขได้แค่เพียงเดินคุยและจับมือกันไประหว่างทางกลับบ้าน



:::::::::::::::::::::::::: First Night ::::::::::::::::::::::




“ ดื่มนมอุ่นๆดีกว่านะ จะได้ไม่เป็นหวัด ”

รับแก้วสีฟ้าขุ่นมาไว้ในมือก่อนจะยกดื่มพลางสังเกตร่างอีกฝ่ายไปด้วย คีย์ขมวดคิ้ว เพราะเขาเพิ่งฉุกคิดได้ว่าคนรักมีเพียงแค่กางเกงขายาวปกปิดร่างกายเพียงอย่างเดียว

“ ทำไมไม่ใส่เสื้อล่ะมินโฮ...เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก ”

คนถูกทักมองกลับมาที่ร่างตนเองก่อนจะยิ้มแล้วเงยหน้าขึ้นมาพูดคำที่อีกคนต้องก้มหน้างุดดื่มนมรวดเดียวหมดแก้วพร้อมกับหน้าแดงก่ำ

“ เมื่อคืนก็ใส่แบบนี้ไม่เห็นหนาวเลย....แต่ถ้ากลัวไม่สบายก็ทำแบบเมื่อคืนอีกสิ ”

ยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปากก่อนจะเดินเข้าไปใกล้อีกฝ่ายที่กำลังพยายามหลบสายตาอยู่ มินโฮกดริมฝีปากลงไปยังแก้มขาวเนียนที่เขามักจะชอบสัมผัสเวลาทุกข์และสุขนั้นอย่างอ่อนโยน

“ ว่าไง...สนใจมั้ยครับ...ที่รัก ”

“ .......... ”




:::::::::::::::::::::::::: First Night ::::::::::::::::::::::



เมื่อเดินกลับมาถึงห้อง เสื้อโค้ทของคีย์ก็ถูกพาดไว้กับราวใกล้ประตูก่อนที่ร่างบางจะเดินนำเสื้อของมินโฮไปเก็บไว้ที่เดียวกัน  ขาเรียวก้าวเดินหายเข้าไปในส่วนที่เป็นห้องครัวโดยไม่ได้สังเกตสายตาร่างสูงที่กำลังมองมาที่ตนเองเลย

มินโฮกำลังพยายามเก็บอาการ เพราะเสื้อผ้าที่คีย์ใส่มันช่างทำให้อดใจที่จะกอดไม่ไหว...........

มันไม่ได้ดูเซ็กซี่แต่วันนี้คนรักของเขาน่ารักกว่าทุกวัน หรือไม่ก็ บรรยากาศมันพาไป ทั้งๆที่พวกเขาก็อยู่ด้วยกันในห้องนี้มานานกว่าหกเดือนแล้ว

ขายาวเดินตามใครอีกคนเข้าไปในห้องก่อนจะพบร่างบางกำลังยืนล้างแก้วยอยู่ตรงซิงค์น้ำ ไม่รอช้าที่จะเดินเข้าไปกอดจากด้านหลังและซุกหน้าลงกับกลุ่มผมนุ่มของคนรัก

“ หืม?....อะไรหรอมินโฮ ”

เพราะชินแล้วกับการอยู่ด้วยกัน คีย์เลยไม่ติดใจอะไร เขาก็ทำหน้าที่ของตัวเองไปส่วนคนข้างหลังก็ยังคงซุกหน้าอ้อนบางอย่างกับเขาอยู่เช่นเดิม

“ คีย์.....ทำไมวันนี้นายหอมจัง ”

พูดจบก็จัดการกดแนบหน้าลงไปกับซอกคอของอีกฝ่าย สูดดมความหอมอย่างที่ตนเองเพิ่งพูดออกไป ไม่รู้ทำไมวันนี้กลิ่นของคนรักถึงได้ทำให้เขาอยากกอดไม่ปล่อยก็ไม่รู้

ร่างบางยิ้ม แต่ไม่ได้ตอบเพราะเขินเกินกว่าจะพูดมันออกมา คีย์เช็ดมือกับผ้าที่แขวนอยู่ข้างกายและพยายามจะแกะมือหนาที่กำลังกอดรัดอยู่ให้ออกห่าง เพราะอยากจะไปอาบน้ำเต็มที

“ อื้อ...ปล่อยก่อนสิมินโฮ...เราจะไปอาบน้ำ ”

“ ไม่ปล่อยไม่ได้หรอ... ”

“ แล้วเราจะอาบยังไง ”

เมื่อถูกถามกลับแบบนี้มินโฮก็ทำท่าคิดทั้งที่ในใจมีคำตอบอยู่แล้ว เขากรอกตาไปมาทำท่าคิดไม่ออกจนร่างข้างหน้าเลิ่กคิ้วเชิงถามอีกครั้ง

“ ก็.....อาบด้วยกันไง ”

“ จะบ้าหรอ..! ”

ตวาดออกไปด้วยความเขินแล้วเบี่ยงตัวดิ้นอยู่ในอ้อมแขนของคนรัก คีย์หมดแรงเพราะทำยังไงก็สะลัดมือกาวไม่พ้นเสียที ร่างบางยอมแพ้ทำสีหน้าปั้นปึงเหมือนโกรธมากซะจนอีกฝ่ายต้องง้อ แต่ใบหน้าที่แดงก่ำเพราะความเขินนั้นทำให้มินโฮยิ่งอยากแกล้งหนักกว่าเดิม

“ ว่าไง..ไม่ได้หรอ... ”

ถามออกไปเล่นๆไม่ได้จริงจังอะไร แต่ถ้าได้เขาเองก็คงอดที่จะประหม่าไม่ได้อยู่ดี

“ ..ม...ไม่รู้สิ ”

ความที่เป็นคนขี้อายอยู่แล้วจึงทำให้คีย์ตอบออกไปแบบนี้ทั้งๆที่จริงถ้าเขาปฏิเสธออกไปก็คงจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่น้ำเสียงและท่าทางของมินโฮถึงจะมีความขี้เล่นอยู่ก็จริงแต่แววตานั้นบ่งบอกคีย์ว่า มินโฮอยากกอดเขาขนาดไหน

“ ทำไมไม่รู้ล่ะ..หืม? ”

“ ......... ”

“ ขออาบด้วยได้มั้ย...คีย์ ”

“ ........ ”

“ ....นะ... ”

ริมฝีปากบางถูกขบเม้มอย่างเขินอาย ใบหน้าหวานก้มลงจนคางเกือบชิดกับอก คีย์เงียบอยู่นานจนมินโฮคิดที่อยากจะเลิกแกล้ง แต่พอศรีษะกลมขยับขึ้นลงเท่านั้น...เขาก็แทบจะนั่งลงไปดิ้นกับพื้น

คีย์ตกลง.............และมันทำให้พวกเขาเป็นของกันและกันในคืนนั้นเอง



:::::::::::::::::::::::::: First Night ::::::::::::::::::::::



ร่างบอบบางภายใต้เสื้อเชิ้ตสีเข้มปักลายเล็กที่กลางหลังเพียงตัวเดียวกำลังนั่งเหม่ออยู่ตรงระเบียงห้องนอน ท้องฟ้ายามเย็นนั้นช่างเหมาะแก่การนั่งคิดอะไรเพลินๆเสียจริง

และมันก็หนีไม่พ้นเรื่องเมื่อคืน....

“ ท่าจะบ้า... ”

บ่นพึมพำกับตัวเองพร้อมใช้มือทั้งสองข้าท้าวลงกับเก้าอี้สีขาวแล้วก้มลงมองเท้าทั้งสองข้างที่แกว่งไปมาอย่างไม่รู้จะทำอะไร คีย์พยายามไม่นึกภาพอันเร่าร้อนเมื่อคืนที่เป็นสาเหตุให้วันนี้ทั้งวันเขานั่งหน้าแดงตลอดเวลา

คนที่ยืนกอดอกพิงขอบประตูระเบียงนั้นยิ้มขำเมื่อเห็นคนรักสะบัดหัวหน้าแดงก่ำอยู่คนเดียว  มินโฮรู้ว่าคีย์คิดอะไร เพราะเขาก็คิดมันตลอดแทบจะทุกนาที

ทำไมมันมีความสุขแบบนี้นะ...............

ไม่รอช้าที่จะเดินเข้ามาหาคนรักที่กำลังนั่งเล่นอยู่ระเบียงห้อง บรรยากาศวันนี้คล้ายกับวันที่พวกเขาคบกันใหม่ๆ มันช่างสุขจนแทบไม่รู้จะอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้ยังไง

“ คีย์.... ”

ร่างบางหันมามองพร้อมกับรอยยิ้มเขินอาย มินโฮเดินเข้าไปนั่งลงตรงพื้นข้างหน้าคนรักแล้วจับมือสีขาวนวลขึ้นมากุมเอาไว้หลวมๆก่อนจะยกมันขึ้นพรมจูบลงไปเบาๆอย่างทนุถนอม

“ มีความสุขเหมือนกันใช่มั้ย... ”

“ ...อื้ม...เรามีความสุข ”

มินโฮยิ้มกว้างและแนบใบหน้าลงกับมืออีกฝ่าย ดวงตาคมมองร่างข้างหน้าด้วยความรักและต้องการที่จะอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิต


:::::::::::::::::::::::::: First Night ::::::::::::::::::::::




จูบที่อ่อนโยนแปรเปลี่ยนมาเป็นร้อนแรงแต่ก็ยังคงเต็มไปด้วยความรักมากกว่าความต้องการ เพราะถึงตอนนี้ถ้าคีย์บอกให้หยุด เขาเองก็จะหยุดทุกอย่าง

“ อือ... ”

สัมผัสจากมือหนาที่ลูบไล้แผ่นอกเนียนทำให้เขาต้องร้องครางออกมาอย่างห้ามไม่อยู่  ริมฝีปากทาบทับปิดช่องว่างให้หายใจแต่มินโฮก็ไม่ใจร้ายที่จะปล่อยให้คนรักได้สูดอากาศเข้าไปบ้าง...แต่มันก็เป็นเพียงแค่ชั่ววินาที

“ ฮะ....ม...มินโฮ ”

อกบางกระเพื่อมขึ้นลงด้วยความเสียวซ่าน แผ่นหลังเนียนแอ่นขึ้นเมื่อถูกลิ้นชื้นแตะลงไปบนยอดอกสีสด คีย์ขยุ้มผ้าปูที่นอนจนมันยับย่นติดมือและเมื่ออีกฝ่ายเห็นจึงจับมือบางมาวางไว้บนร่างของตนเอง

“ ระบายลงที่ฉันสิ...คีย์ ”

ดวงตาปรือปรอยมองใบหน้าของร่างบนตัวที่กำลังมองกลับมาด้วยความรักและความต้องการจนปิดไม่มิด คีย์พยักหน้าก่อนที่จะส่งเสียงหวานดึงดูดให้อารมณ์ของมินโฮพุ่งสูงมากขึ้นกว่าเดิม

ลำตัวที่เคยขาวใสสะอาดตา บัดนี้กลับมีรอยแดงช้ำจากการดูดดึง ร่างบางไร้อาภรณ์ปกปิดกำลังนอนหอบหายใจด้วยความทรมานเนื่องจากต้องการปลดปล่อย

“ ฮึก...ไม่ไหว..ม..มินโฮ ”

สะอื้นออกมาเพราะว่าอยากให้คนรักเข้ามาเติมเต็ม มินโฮก้มลงไปจูบซับหางตาที่มีน้ำใสซึมออกมาของคนรัก ก่อนที่เขาจะกระซิบด้วยถ้อยคำและน้ำเสียงที่อ่อนโยนจนร่างบางคล้อยตาม

“ ...ผ่อนคลายนะคีย์ ”

“ ฮึก...อ๊ะ!.. ”

เสียงของมินโฮยังดังก้องอยู่ในหัวทำให้คีย์สามารถลืมความเจ็บไปชั่วขณะหนึ่ง คนบนร่างเริ่มขยับกายเมื่อเห็นว่าเขาเริ่มปรับตัวได้แล้ว แต่ถึงอย่างนั้นคีย์ก็ยังคงเจ็บปนกับเสียวซ่านอย่างบอกไม่ถูก

ห้ามใจไม่ได้จริงๆที่จะทำให้คีย์เป็นของเขาในวันนี้ ทั้งความน่ารักที่ร่างบางมีและความรักที่มีให้กันมันทำให้มินโฮรู้สึกอยากครอบครอง ถึงจะเป็นความใคร่ แต่มันก็เป็นคความใคร่ที่เกิดจากความรักไม่ได้เกิดขึ้นเพียงแค่ข้ามคืนเพียงคืนเดียว

“ ม..ไม่ไหวแล้ว...ฮึก..อ๊า ”

สิ้นสุดเสียงร้อง ลำตัวของคนทั้งคู่ก็กระตุกสั่นและมินโฮก็ล้มลงทับร่างของคีย์ที่กำลังนอนหอบแรงเพราะเพิ่งปลดปล่อย  ร่างสูงแนบใบหน้าลงไปกับแผ่นอกบางเพื่อฟังเสียงหัวใจของคีย์ที่ไม่ได้ต่างอะไรจากของเขาเลย

เงยหน้าขึ้นมาเมื่อปรับลมหายใจให้เป็นปกติได้ กดจูบลงไปยังหน้าผากเนียนและริมฝีปากบางก่อนจะผละออกมามองหน้าคนรักที่นอนปรือตาปรอยด้วยความเพลีย

“ ...สวัสดีปีใหม่...รักกันตลอดไปนะคีย์ ”

คำนั้นเรียกรอยยิ้มบางจากคนที่กำลังจะหลับไม่หลับแหล่อยู่แล้ว แต่หลังจากนั้นคีย์ก็ต้องตื่นขึ้นมาอีกเพราะร่างสูงที่ยังไม่ถอนกายออกไปจากร่างกำลังเล้าโลมร่างของเขาด้วยความต้องการที่ยังไม่หมด



:::::::::::::::::::::::::: First Night ::::::::::::::::::::::



มินโฮที่นั่งซ้อนทับร่างของคนรักอยู่ด้านหลังนั้นกำลังซุกหน้ากดจูบลำคอขาวผ่องของคีย์อยู่บนเตียงนอนหลังเดิมที่มันเพิ่งเป็นสถานที่ที่เขาผ่านความสุขที่ร้อนแรงกันมาเมื่อคืน  คีย์ยังคงนั่งนิ่งปล่อยให้คนรักขโมยความหอมหวานจากร่างของเขาโดยที่ตนเองก็นั่งอ่านหนังสือในมืออย่างมีสมาธิ

“ ...พรุ่งนี้สอบหรอ ”

“ อื้ม... ”

ตอบออกไปโดยที่สายตายังคงอ่านตัวหนังสืออยู่ มินโฮขมวดคิ้วหรี่ตาอย่างใช้ความคิด เพราะร่างบางไม่ยอมสนใจเขาเลยตั้งแต่เดินเข้ามาในห้องแล้วตรงไปหยิบหนังสือมาอ่าน

“ นี่...เมื่อวานก็ไปติวมาแล้วไม่ใช่หรอ ”

“ อื้ม... ”

ชักเริ่มที่จะหัวเสียเพราะคีย์ตอบเขาเพียงแค่คำเดียวมาสองครั้งแล้ว มินโฮดีดนิ้วเปาะเมื่อคิดขึ้นได้ว่าควรทำอย่างไรให้คนรักหันมาสนใจบ้าง

เขานั่งนิ่งอยู่ซักพักให้คีย์ตายใจก่อนที่จะทำให้คนนั่งอ่านหนังสือเพลินๆอยู่นั้นต้องตกใจ เพราะกระดุมเสื้อถูกริดออกจนหมดทำให้เห็นแผ่นอกเนียนที่มีรอยแดงเป็นจ้ำอยู่เต็มไปหมด

“ อ๊ะ!..มินโฮ..ถอดเสื้อเราทำไม ”

“ ก็นายไม่สนใจฉันนี่ ”

ตอบออกไปหน้าตาเฉยทำเอาคนที่นั่งเหรอหราทำอะไรไม่ถูกเมื่อโดนให้อยู่ในสภาพล่อแหลมแบบนี้ส่ายหน้างุนงงกับคำพูดนั้น

“ แล้ว... ”

“ ก็เลยเรียกร้องความสนใจไง ”

รอยยิ้มกวนที่ส่งไปให้คีย์นั้นมันมีอะไรแอบแฝงอยู่ข้างในจนร่างบางเองฉุกคิดได้จึงหน้าแดงขึ้นทันที คีย์พยายามเบี่ยงตัวออกเมื่อรู้แล้วว่าตอนนี้อยู่ตรงนี้คงไม่ดีสำหรับตนเองเท่าไหร่นัก แต่ก็ไปไหนไม่รอดเพราะมินโฮจับให้เขานอนราบไปกับเตียงเรียบร้อยแล้ว

“ เดี๋ยวค่อยอ่านแล้วกันนะ....ทำกิจกรรมก่อนสอบกันก่อนดีกว่าจะได้มีสมาธิ ”

พูดจบก็จัดการซุกไซร้ร่างของคนที่พยายามส่งเสียงร้องและสะบัดตัวขัดขืน แต่มันเป็นเพียงแค่ไม่นานเพราะหลังจากนั้น คีย์ก็นอนเฉยรอให้มินโฮมอบความสุขอีกคืนให้อย่างไม่สามารถขัดอะไรได้อีก

คืนนี้ก็เป็นอีกหนึ่งคืนที่พวกเขาเป็นของกันและกัน ไม่ใช่หนึ่งคืนอย่างที่ใครๆต่างคิด...............

 never ending...